Jill Lauret – Spaghettislierten aan het plafond

Eten waarderen kun je leren

 

Mosselen in de bloemenvaas. Erwtjes in de planten. Spaghettislierten aan het plafond. Onze zoon is een echte smulpaap. En dat bij zo’n smaakfestijn soms de hele kamer in een eetslagveld verandert, dat maakt niets uit. ‘Eten is een feest’, is ons motto. Daarom worden boterhammen lekker met de handjes gegeten en maken we linguineletters op tafel.

Natuurlijk vinden wij het wel belangrijk om tafelmanieren bij te brengen. Schreeuwende kinderen die als kleine duiveltjes chaos creëren in een restaurant, is ook voor ons een horrorscenario. Wij blijven netjes aan tafel tot iedereen klaar is. Maar moeders die dwingen hun dochter (nog te klein om al dreumes te zijn) met bestek te eten, die eisen dat het bordje wordt leeggegeten, die boos worden bij het zien van een spettertje pastasaus op tafel… Daar gruwelen wij juist van. Regels zijn regels, maar tijdens het eten laten we die regels graag een beetje los.

 

Eten waarderen kun je leren. En dus gaat kleine B mee naar de markt waar elke koopman hem bij naam kent. Hij proeft exotische fruitsoorten bij Mustafa’s Turkse kraam. Kruidige sauzen bij Alexos de Griek. Gebakken zeebanket bij Harry’s vispaleis. Iets niet lusten is niet erg. We hebben als volwassene ook allemaal onze voorkeuren, toch? Maar er moet worden geproefd. Want niet proberen is niet weten. En dat is eeuwig zonde. Zo hebben we ontdekt dat kleine B gek is op escargots, smult van olijven en wild wordt bij het zien van Italiaanse vongole.

 

Liefde voor lekkers begint met kennis van producten. Melk komt uit een koe, een ei komt uit een kip en een appel groeit aan een boom. Dus samen de tuin in en struinen, graven en graaien. Lekker vies is het devies. Verse aardbeien plukken, en frambozen en bramen, bessen en druiven. Nog warm van de zon zijn ze het lekkerst. Dat het Nijntje t-shirt daarna bevlekt is met alle kleurschakeringen rood, geen probleem. Daar hebben we de wasmachine voor. Daarna gaan we boontjes uit de schil pulken. Gezellig samen aan een grote tafel bedekt met kranten. Af en toe een exemplaar op de grond? Ach, daar maken we ook gewoon een feestje van. Want weet je wat papa heel goed kan? Een olifant nadoen! Die ruimt met zijn stofzuigerslangslurf alles in een oogwenk weer op.

 

Jill Lauret, www.jilllauret.nl